De zachte omwenteling

De zachte omwenteling, het verhaal van het zwarte schaap.

Ze noemden je het zwarte schaap,
niet omdat je dwaalde,
maar omdat jij de taal sprak
van oorsprong.
Een taal stil en helder als het eerste hartslag ritme in een groeiend kind van licht.

Terwijl de kudde zich voortbewoog
langs ingesleten paden van gewoonte,
bleef jij staan.
jij voelde je voeten zakken in de aarde,
je kruin openen naar de hemel.

Je hoorde het..
Een fluistering, oud als de wind:
“Is er niet een ander begin,
een ander pad
dat uit het onzichtbare geboren wil worden?”

Je koos de stilte van je lichaam
de trilling van je embryonale weten.
Je volgde de rivier van je binnenste vorm
waar het onbekende liefdevol ademhaalt.

Je weigerde te mengen,
niet uit trots.
Maar simpelweg omdat jouw blauwdruk, jouw roeping resoneert met een ritme dat nog niet gesproken is.

Je herkende belemmeringen en verlamming
vermomd als zekerheid.
Voor jou vreemde tradities die sneden in het zachte van het nog-wordende zelf.

En dus kon je maar een ding.
Je schudde je los,
strekte je uit.
Je verbrak het zwijgen dat
langs generaties was meegegeven.

Je bouwde bruggen
over afgronden van niet-weten,
zodat anderen hun eigen oorsprong
weer konden horen murmelen.

Jij zwart schaap,
zielsreiziger,
jij bent de zachte omwenteling,
de beweging vóór de vorm,
de inademing van een nieuw begin.

Je hoeft niet in de rij,
want jij bént de lijn waarlangs het leven zich vernieuwt.

Jij bent het embryo van verandering,
de stem van wat zich nog niet heeft gemanifesteerd,
maar reeds ademt in het veld van mogelijkheden.

zwart schaap laat je zien en horen op jou manier
en laat je niet belemmeren door overtuigingen van weleer.
jij beweegt op het eigen weten.
jij volgt je ziel zoals het wil bewegen.
jij valt op doordat je het anders doet.
Jij volgt jou eigen pad en leidt de kudde langzaam door je voorbeeld.
jij hebt een doel..