Een boek bespreking van het boek van fritjof capra an Pier Luisi.
The systemsview of Life An Unifying vision
De Embryovisie kijk op het systeemdenken van Capra en Luisi (A systems view of life)
Voorbij woorden, voorbij tijd, voorbij afgescheiden af gescheidenheid, daar is het embryo.
Geen machine in opbouw, geen toevallig klompje cellen, maar een levend web van relaties.
Een zelf organiserend wonder, innig verweven met moeder, omgeving, kosmos.
Het is een zelf groeiend, dansend systeem van interactie, communicatie en ontvouwing.
Systeemdenken in een dynamisch netwerk
In de systeemvisie van Capra en Luisi wordt het leven begrepen als een dynamisch netwerk, opgebouwd uit patronen, processen en verbindingen. Elk levend wezen is zelf refererend, het schept en onderhoudt zichzelf van binnenuit.
Zo ook het embryo, het bouwt zijn lichaam niet op aan de hand van een blauwdruk, maar in respons op zijn omgeving, op basis van signalen, aanrakingen, klanken, op betekenis.
Het embryo weet (Capra gebruikt het woord cognitie in zijn systeem), als belichaamde ziel.
Het weet hoe het zich moet oriënteren, hoe het vorm krijgt in samenspel met de baarmoederlijke ruimte.
Het weet wanneer het moet vertragen of versnellen, hoe het zichzelf herschept.
Cognitie, zegt de systeemvisie, is niet beperkt tot hersenen, het is de wijze waarop leven zichzelf begrijpt in relatie.
Het embryo vertegenwoordigd dit begrijpen.
Zoals ecosystemen floreren door onderlinge afstemming, zo groeit het embryo in een innerlijk ecosysteem.
Elk weefsel, elke celgroep coördineert met de ander, als spelers in een improviserende symfonie.
Alles is feedback, afstemming, timing, een levende choreografie van zelforganisatie.
Buiten de baarmoeder groeien deze netwerken verder: in relaties, in taal, in cultuur.
Wij zijn embryo’s in voortdurende uitdrukking, deel van een groter levensweb.
Gezondheid, bewustzijn en samenleving zijn verschillende lagen van dezelfde stroom.
Het embryo leeft vanaf het eerste
als proces van relatie.
In het embryo herkennen we de aarde, het ecosysteem, de samenleving, allemaal systemen die vragen om zorg, verbondenheid en diepe aandacht.
Wie het embryo als levend systeem ziet, herkent zichzelf: een dans van verbinding in een wereld die leeft.
